22.02.00 (3414) edit | Nederlands Dagblad | nieuws

Volgens het gemeentebestuur, dat snel een onderzoek instelde, was er niets mis met de wethouderlijke declaraties, behalve dat hij wat sneller had kunnen zijn met terugbetalen. Als een partner meegaat op dienstreis, pleegt de gemeentesecretarie voor beiden de tickets te regelen, waarna de bestuurder de kosten van zijn partner terugbetaalt. Dat dit traag gebeurde, zou geen onwil, maar nonchalance zijn. Dat is geen reden om een wethouder het vertrouwen op te zeggen. Groen wilde echter in een klimaat van wantrouwen niet functioneren en legde zijn ambt neer. Groen is afkomstig uit het bedrijfsleven, waar de mores voor topmensen wat ruimer zijn, als hun onkosten maar orders opleveren. Indien als gevolg van het gepluis in declaraties geen mensen uit het bedrijfsleven meer te vinden zijn die de politiek in willen, zou dat een slechte zaak zijn.

Door wijziging van de WOB de declaraties weer geheim verklaren is geen oplossing. Dat wekt juist de indruk dat er iets te verbergen is. Maar een beroep op de WOB zou alleen moeten worden gedaan, als men aanwijzigingen heeft omtrent een misstand of een ongepaste geheimhouding van beleidszaken. Zomaar een net uitgooien om te kijken of men iets vangt, is een verkeerd wetsgebruik.

Financiële controle op het doen en laten van politieke ambtsdragers moet worden uitgeoefend door onafhankelijke organen die daarvoor toegerust zijn. Op rijksniveau is dat de Algemene Rekenkamer. Die organen moeten scherp opletten, waar publieke en privé belangen elkaar raken. Wie bij het declareren van onkosten naar zich toe rekent, moet in publieke rapporten op de vingers worden getikt. Als de regels onhelder zijn, moet een rekenkamer aandringen op verscherping. Als dat goed functioneert, is er voor de media niets te halen uit de bonnetjes.

Volgens een ex-functionaris heeft de Rotterdamse accountantsdienst in het verleden meermalen gesignaleerd dat declaraties niet zodanig verantwoord waren dat de rechtmatigheid kon worden beoordeeld. Men durfde echter geen man en paard te noemen, te weten de toenmalige burgemeester. Nu is, nadat de burgemeester naar het kabinet is vertrokken, alsnog een onderzoek ingesteld naar aanleiding van op geheime bronnen gebaseerde onthullingen in het Algemeen Dagblad, waardoor de positie van minister Peper zou kunnen wankelen. Dat had eerder moeten gebeuren.

Een niet-christelijke krant onderscheidde onlangs twee typen politici: 'calvinisten', die sober omgaan met publiek geld omdat het niet van henzelf is, en mensen van het type 'wie het breed heeft, laat het breed hangen'. Verschil in stijl zal er altijd wel blijven, maar regels en controles dienen ertoe om de laatste groep binnen de perken te houden. Wie het dienen van de publieke zaak ten eigen bate gebruikt, is voor een openbaar ambt ongeschikt.

door drs. J.P. de Vries
ND

Reacties

Geef een reactie




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)