29.10.05 (11189) edit | Apeldoorn | De Stentor | nieuws

Bolhuis stelde tijdens zijn verhoor door de enquêtecommissie van de gemeenteraad dat hij pas sinds het zogenaamde Echoputberaad bij zaak Reesink betrokken was. Dat was op 12 november 1996. Samen met collega-wethouder Marian Zoet probeerde hij tot diep in de nacht tot een akkoord te komen met Reesink-directeur Bernard ten Doeschate, over de komst van Reesink vanuit Zutphen naar de Ecofactorij. Zware onderhandelingen, waarin een ‘packagedeal’ (citaat Bolhuis) werd gesloten die leidraad was voor alle toekomstige gesprekken tussen gemeente en Reesink.

Waar Bolhuis zijn rol bagetelliseerde, benadrukte Jan de Jong gisteren dat Bolhuis, tegenwoordig burgemeester van Raalte, al op 27 oktober de manier had gevonden om Reesink prijstechnisch over de streep te trekken. De gemeente had 140 gulden genoemd als prijs per vierkante meter bedrijventerrein. Dat werd verlaagd naar 115 gulden maar Reesink-directeur Bernard ten Doeschate gaf aan dat de prijs hoe dan ook lager moest liggen dan honderd gulden.

Het was Bolhuis die toen een constructie bedacht die voor de gemeenteraad aanvaardbaar zou zijn en prijstechnisch door Reesink geaccepteerd zou kunnen worden, stelde De Jong gisteren. ‘De Ecofactorij moest een duurzaam bedrijventerrein worden’, legde De Jong uit.

De truc die Bolhuis, die milieu in zijn pakket had, bedacht was het bedrag van 115 gulden met ‘milieupunten’ te verlagen tot 99 gulden. Reesink zou die korting kunnen verdienen door aan criteria te voldoen: vier gulden voor ‘duurzaamheid water’, zes gulden voor ‘duurzaamheid energie’, drie gulden voor ‘mobiliteit’ en drie gulden voor ‘werkgelegenheid. Bij elkaar zestien gulden en 115 - 16 = 96. Waar de ex-wethouder zijn rol in het Reesink-dossier in veel meer opzichten bagatelliseerde, komt een ander beeld naar voren uit de openbare verhoren in de Apeldoornse raadzaal en uit dossierstukken.

Bron: De Stentor

Reacties

Geef een reactie




Remember Me?

(you may use HTML tags for style)