Weigering inwilliging verzoek om jaarplan 2004 van de Directie Internationaal Strafrechtelijke Samenwerking en Drugsbeleid (DISAD) openbaar te maken. De Minister bestrijdt het oordeel van de Rb. dat het jaarplan een bestuurlijke aangelegenheid betreft. Hij stelt dat het jaarplan een werkplanning is van de directeur van de DISAD, een intern sturingsinstrument ter ondersteuning van het proces van planning en controle van die directie.

Het jaarplan, waarvan de Afdeling met toepassing van art. 8:29 Awb heeft kennisgenomen, bevat een overzicht en planning van de activiteiten die de DISAD in het jaar 2004 voornemens is te verrichten ter uitvoering van een van de beleidsdoelstellingen uit de MvT bij de Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2004 (TK 2003- 2004, 29 200 hoofdstuk VI, nr. 2). Het jaarplan heeft derhalve betrekking op de uitvoering van het beleid van de Minister en dient daarom te worden aangemerkt als een beleidsnota die betrekking heeft op een bestuurlijke aangelegenheid als bedoeld in art. 3 WOB. Dat het jaarplan niet is geschreven met het oog op externe verantwoording maar als plannings- en controle-instrument van de werkzaamheden van de DISAD maakt dat niet anders. Immers, zoals de Afdeling heeft overwogen in de uitspraak van 20 juni 2007 in zaak no. 200607848/1 (JB 2007/149), ziet het begrip "bestuurlijk", gelet op het doel van de WOB, op het openbaar bestuur in al zijn facetten en betreft het niet alleen het externe optreden van het bestuur maar ook de interne organisatie. Het betoog van de Minister faalt.

Met juistheid heeft de Rb. overwogen dat, mede in aanmerking genomen dat andere diensten van het ministerie hun plannen wel openbaar maken en dat de Minister voorheen ook jaarplannen van de DISAD openbaar heeft gemaakt, de stelling dat openbaarmaking tot benadeling van het ministerie zou leiden, nadere motivering behoeft. Dat de Minister, dan wel de opsteller van het jaarplan, openbaarmaking van het jaarplan bezwaarlijk acht omdat op het moment dat het jaarplan wordt vastgesteld niet zeker is of het geheel zal worden uitgevoerd en het plan gedurende het jaar waarop het ziet mogelijk aanpassing behoeft, kan niet worden aangemerkt als onevenredige benadeling als bedoeld in art. 10.2.g WOB en vormt dus geen grond voor een ander oordeel.

Blijkens de wetsgeschiedenis is met de in art. 11 WOB geregelde beperking van de openbaarheid beoogd te bewerkstelligen dat bij de primaire vormgeving van het beleid de betrokkenen in alle vrijheid hun gedachten en opvattingen kunnen uiten. Voorbeelden van stukken voor intern beraad zijn nota's van ambtenaren aan hun politieke of ambtelijke chefs, correspondentie tussen de onderdelen van een ministerie en ministeries onderling, concepten van stukken, agenda's, notulen, samenvattingen en conclusies van interne besprekingen en rapporten van ambtelijke adviescommissies (TK 1986-1987, 19 859, nr. 3, p. 13 en 14). Het jaarplan kan niet met dergelijke stukken op een lijn worden gesteld. Het behelst immers niet een op meningsvorming of ontwikkeling van (de uitvoering van) beleid gericht stuk, doch een planning van de beleidsuitvoerende werkzaamheden van de DISAD voor het jaar 2004, waarmee door de betrokken directeur-generaal is ingestemd en die bedoeld is om te worden uitgevoerd. Dat de uitvoering van het jaarplan in de loop van het jaar wordt geëvalueerd en het plan naar aanleiding daarvan kan worden bijgesteld, maakt dat niet anders. Voorts kan de Minister niet worden gevolgd in het standpunt dat het jaarplan is opgesteld met het oog op intern beraad. Het is immers, zoals de Minister zelf heeft aangegeven, bedoeld als instrument voor planning en controle van de werkzaamheden van de DISAD.

Ongegrond hoger beroep.